o. Ivan Dugandžić
Medziugorie oczami biskupów miejsca Žanicia i Pericia na podstawie dostępnych dokumentów

O autorze

Ojciec dr Ivan Dugandžić (Krehin Gradac, 1943 r.) chodził do szkoły średniej w Zadarze i Dubrowniku. Studia filozoficzne i teologiczne rozpoczął w miejscowości Visoko, a kontynuował i ukończył w Königstein. Przyjął święcenia kapłańskie w 1969 r. w Frohnleiten. Doktorat z teologii biblijnej uzyskał w 1976 r. w Würzburgu.

Pełnił posługę w Medziugoriu w latach 1970-1972 i 1985-1988. Był sekretarzem prowincji hercegowińskiej franciszkanów, wychowawcą nowicjuszy i seminarzystów, gwardianem klasztoru prowincji hercegowińskiej w Zagrzebiu oraz wykładowcą i kierownikiem katedry Pisma Świętego Nowego Testamentu na Katolickim Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Zagrzebiu.

Pisze książki, artykuły i recenzje naukowe, tłumaczy, występuje na sympozjach naukowych oraz w mediach, redaguje publikacje naukowe, jest członkiem komisji naukowych. Jego książka Biblijska teologija Novoga zavjeta z 2004 r. stała się podręcznikiem dla studentów Uniwersytetu w Zagrzebiu.

Od sierpnia 2013 r. pełni posługę wikarego w parafii Medziugorie.

O książce

Wreszcie! – moglibyśmy zawołać, kiedy przeczytamy zbiór niniejszych dokumentów, które dla szerszej publiczności w tym kształcie i tak całościowo były niedostępne, a tutaj zebrane są w jednym miejscu. Więc wreszcie – audiatur et altera pars! Niechaj druga strona też zostanie wysłuchana! W końcu członek dwóch Komisji Diecezjalnych, o. Dr Ivan Dugandžić, ówczesny nauczyciel nowicjuszy w Humacu, a przez jakiś czas także definitor prowincji i następnie od 1985 r. asystent duchowy w Medziugoriu, odważył się upublicznić dokumenty, o których nie wiedzieliśmy. Z uwagi na to, że autor niedługo kończy 80 lat, a Bóg powołał do swojej chwały ponad połowę członków pierwszych dwóch komisji, w których o. Ivan zasiadał, chciał zapewne odkryć (re-velare) i opublikować część prywatnego archiwum dotyczącą właśnie fenomenu medziugorskiego i oddać to czytelnikom do oceny. (o. dr Tomislav Pervan)

Fenomen objawień maryjnych w Medziugoriu, które trwają już 40 lat, przyciąga niezliczoną liczbę ludzi z całego świata od samych początków do dziś. Nie ma wątpliwości, że w przyszłości pozostanie tak samo. Wielki zwrot w stosunku hierarchii kościelnej do Medziugoria wydarzył się w ciągu ostatnich dwóch lat, i to na najwyższym szczeblu. Mianowicie, sam papież Franciszek mianował swojego osobistego wysłannika w Medziugoriu, (najpierw był nim emerytowany arcybiskup Henryk Hoser, a obecnie jest to arcybiskup Aldo Cavalli) i wykazał całkowitą otwartość na objawienia medziugorskie. Oficjalne pozwolenie Kościoła na organizację pielgrzymek do Medziugoria, dzięki któremu mogą je organizować parafie, a nawet diecezje z całego świata, to jeszcze bardziej pozytywna nowość. W ten sposób można by powiedzieć, że objawienia w Medziugoriu zostały naprawdę uznane przez Kościół, nawet jeśli nie w sposób oficjalny, ponieważ Kościołowi się nie spieszy. (o. dr Robert Jolić)

Autor o książce

Dzisiaj, kiedy Kościół na podstawie wyników prac Komisji międzynarodowej pod przewodnictwem kardynała Camillo Ruiniego postanowił wysłać do Medziugoria biskupa wysłannika w osobie Henryka Hosera, polskiego emerytowanego arcybiskupa, aby dbał o zapewnienie opieki duszpasterskiej pielgrzymom i troszczył się o dobre owoce Medziugoria, biskup Mostaru Ratko Perić nie jest w stanie się z tym pogodzić i nadal angażuje swoich zwolenników na świecie, którzy bezrefleksyjnie powtarzają jego – tyle razy już obalone – argumenty przeciwko Medziugoriu.

Kiedyś jerozolimscy uczeni w Piśmie, którzy od Jezusa uparcie domagali się znaku z niebios, aby Mu uwierzyć, wobec braku przekonujących dowodów przeciwko Niemu, stwierdzili, że „ma Belzebuba i mocą władcy złych duchów wyrzuca złe duchy” (Mk 3, 22). Jezus się tym za bardzo nie przejął. Zwrócił im tylko uwagę na brak logiki ich twierdzenia, ponieważ w takim wypadku zły duch działałby sam przeciwko sobie i jego królestwo by upadło. Według logiki współczesnych uczonych w Piśmie i faryzeuszy, jeśli w Medziugoriu działa zły duch, oznaczałoby to, że w międzyczasie się nawrócił i działa na swoją szkodę, podczas gdy oni sami, dzięki swojej teologii i strategii duszpasterskiej, w żaden sposób nie potrafią poruszyć „zdrętwiałego” Kościoła.

Nie zamierzam, niczym apologeta, bronić Medziugoria, ponieważ ono dzięki swoim owocom najlepiej się broni i wystawia sobie dobre świadectwo. Nie zamierzam dyskutować z dwoma biskupami, którym przyszło wypowiedzieć swój sąd na temat Medziugoria. Biskup Pavao Žanić umarł dawno temu i nie mógłby odpowiedzieć, a z żyjącym biskupem Periciem nie opłaca się dyskutować, gdyż nie uznaje niczyich argumentów. Moim zamiarem jest, dzięki publikacji nieznanych opinii publicznej treści autentycznych dokumentów, jeszcze raz sprawić, żeby głos zabrali świadkowie i przeciwnicy wydarzeń medziugorskich, żeby umożliwić dalszy proces oczyszczania z „ludzkich dodatków”, żeby Medziugorie było i pozostało „autentycznym znakiem nieba” w dzisiejszym, pozbawionym nadziei świecie i „skostniałym” Kościele, który coraz trudniej się odnajduje w tych czasach i nie radzi sobie ze swoim przesłaniem dla świata, do którego, jak czasami się wydaje, nie dorasta. A w Medziugoriu Bóg, poprzez Maryję, oferuje mu swą pomoc, o czym przekonały się już miliony ludzi z duchową korzyścią dla siebie, jak i całego Kościoła.

Tematy

•   Biskup Pavao Žanić – kontrowersyjny świadek objawień maryjnych
•   Komisja Žanicia i jej praca
•   Konfrontacja ojca Jozo Zovki i biskupa Pavao Žanicia przed komisją
•   Biskup Pavao Žanić, o. Tomislav Vlašić, René Laurentin i arcybiskup Frane Franić
•   Publiczne echo mianowania Pericia biskupem w Mostarze
•   „Stolica Mądrości” i „Zwierciadło Sprawiedliwości” Ratko Pericia
•   Biskup Perić polemizuje z ojcem Ivanem Dugandžiciem
•   Biskup Perić i arcybiskup Hoser

Wydawca: ICMM

Autor: o. Ivan Dugandžić, OFM

Język: polski

Język oryginału: chorwacki

Przekład / Korekta: Antonio Akmadža / Anna Halczak / Jolanta Straszewska

Rok wydania: 2022

Format: 205 x 135

Liczba stron: 276